Europese zeehond

Europese zeehond

De Europese zeehond is de ondersoort van de gewone zeehond die ook in Nederlandse wateren voorkomt. De kleur van de vacht is variabel: grijs tot bruin, met zwarte vlekken. De pups verliezen al in de baarmoeder hun witte vacht en worden geboren met de karakteristieke gevlekte vacht. Ze kunnen vrijwel direct na de geboorte zwemmen. In de Waddenzee worden ze geboren op zandplaten die bij hoog water droog blijven. In sommige gebieden (Noorwegen, IJsland) wordt er op de zeehond gejaagd. In Nederland is de jacht op deze soort sinds 1962 verboden. Toen was het aantal zeehonden al drastisch afgenomen. De populatie kreeg daarna last van vervuiling met PCBs, waardoor geen herstel optrad. Rond 1975 waren er minder dan 500 zeehonden in de Nederlandse Waddenzee. (Oorspronkelijk waren er rond 3000 zeehonden). Daarna trad herstel op en in 1987 waren er rond 1000 zeehonden in de Nederlandse Waddenzee. In 1988 brak een virus infectie uit die aan veel zeehonden het leven kostte. In 1989 waren er nog maar 500 zeehonden over. Sindsdien is het aantal zeehonden flink gegroeid.